Naar de inhoud
DestinationHåltebyn
Een kleine hond op een bospad tussen hoge dennen, met daarachter een meer dat oplicht in het avondlicht

Kleine ontdekkingen in de natuur

Kruiden & wilde planten

Langs bosranden, in weilanden en bij oude boerenerven valt een hele wereld aan planten te ontdekken. Maak kennis met een paar ervan, hun kenmerken en hun plek in de natuur en in de Zweedse alledaagse geschiedenis. Wat je vindt, hangt af van het seizoen, de groeiplaats en het weer.

Kleine ontdekkingen in de natuur

Kruiden & wilde planten

Deze beschrijvingen laten zien waar de planten doorgaans groeien — het zijn geen bevestigde vindplaatsen in Håltebyn.
Wilgenroosje met roze bloemen langs een hoge stengel, in een open dennenbos
Illustratiefoto, niet gemaakt in Håltebyn (gemaakt in Noord-Oekraïne). Foto: Nozhnici, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Verkleind; randen kunnen op de pagina worden bijgesneden.
  • Grote brandnetel

    Urtica dioica

    Een bekende plant met gezaagde bladeren en brandharen. Hij gedijt op voedselrijke grond en werd zowel in de keuken als als textielvezel gebruikt.

  • Wilgenroosje

    Chamaenerion angustifolium

    De roze bloemaren van de zomer kleuren open terrein en open plekken in het bos. De plant heeft een traditie als voedselplant.

  • Duizendblad

    Achillea millefolium

    Fijn verdeelde bladeren en dichte schermen van kleine witte of lichtroze bloemen. Een plant om te leren kennen op open, zonnige plekken.

  • Moerasspirea

    Filipendula ulmaria

    Roomwitte bloemtrossen en een kenmerkende geur typeren de moerasspirea. De plant hoort bij vochtige grond en heeft een lange cultuurgeschiedenis.

Volgens de mensen die hier wonen, groeien zowel wilgenroosje als sint-janskruid in de omgeving van Håltebyn. Waar en wanneer je ze ziet, verschilt van jaar tot jaar.

Wilgenroosje met roze bloemen langs een hoge stengel, in een open dennenbos
Illustratiefoto, niet gemaakt in Håltebyn (gemaakt in Noord-Oekraïne). Foto: Nozhnici, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Verkleind; randen kunnen op de pagina worden bijgesneden.

Uitgelichte plant

Wilgenroosje – de roze bloemaren van de zomer

Het wilgenroosje fleurt de zomer op met zijn hoge, roze bloemaren. Je vindt het vooral in open bos, op kapvlakten en open plekken, en het is een van de planten die het zomerlandschap zo herkenbaar maken.

SV
Rallarros
NO
Geitrams
EN
Rosebay willowherb
DE
Schmalblättriges Weidenröschen
FR
Épilobe en épi
NL
Wilgenroosje
Wetenschappelijke naam
Chamaenerion angustifolium · Synoniem: Epilobium angustifolium · Ook wel: rallarros / mjölkört (Zweeds)
  • Zo herken je hem

    Een hoge, rechtopstaande plant met smalle bladeren en roze bloemen langs het bovenste deel van de stengel. Als de zaden rijpen, ontstaat er licht, wollig zaadpluis.

  • Typische groeiplaatsen

    Open bos, kapvlakten, open plekken en andere open, verstoorde grond.

  • Seizoen

    Bloeit in de zomer. Het wollige zaadpluis verschijnt tegen de nazomer.

  • Traditie en gebruik

    Het wilgenroosje is gebruikt als voedselplant. Jonge scheuten werden als voorjaarsgroente bereid, en de plant komt ook voor in tradities rond kruidenthee.

  • Goed om te weten

    Ontdek hem met zorg. Leer de hele plant kennen en ga bij voorkeur mee met een deskundige gids. De tekst en foto’s op deze pagina zijn niet genoeg om de plant veilig te herkennen voordat je hem als voedsel gebruikt.

Scheut van brandnetel met gezaagde bladeren, zichtbare brandharen en hangende bloeiwijzen
Illustratiefoto, niet gemaakt in Håltebyn. Foto: hedera.baltica (Wrocław, Poland), CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons. Verkleind; randen kunnen op de pagina worden bijgesneden.

Urtica dioica

Grote brandnetel – de plant die iedereen kent

Weinig planten laten zich zo duidelijk opmerken als de brandnetel. Waar hij groeit, is de grond vaak voedselrijk — daarom houdt hij zich zo vaak op rond oude boerenerven.

SV
Brännässla
NO
Brennesle
EN
Stinging nettle
DE
Große Brennnessel
FR
Grande ortie
NL
Grote brandnetel
Wetenschappelijke naam
Urtica dioica
  • Zo herken je hem

    Rechtopstaande stengels met tegenoverstaande, grof gezaagde bladeren. Bladeren en stengels hebben brandharen, en kleine groenige bloemen hangen in trossen uit de bladoksels. Let op meerdere kenmerken tegelijk.

  • Typische groeiplaatsen

    Voedselrijke grond: rond boerderijen en oude boerenerven, langs bosranden, sloten en paden.

  • Seizoen

    Jonge scheuten verschijnen in het voorjaar; de plant bloeit van de zomer tot in de herfst.

  • Traditie en gebruik

    Brandnetels worden al lang in het voorjaar gegeten — brandnetelsoep is een klassieker in Zweden. De taaie vezels in de stengels zijn ook als textielmateriaal gebruikt.

  • Goed om te weten

    De brandharen prikken bij aanraking — draag handschoenen. Pluk niet waar de grond vervuild kan zijn, bijvoorbeeld langs drukke wegen.

Duizendblad met platte tuilen van kleine witte bloemetjes en fijn verdeelde bladeren in een grazige weide
Illustratiefoto, niet gemaakt in Håltebyn. Foto: Daniel VILLAFRUELA, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Verkleind; randen kunnen op de pagina worden bijgesneden.

Achillea millefolium

Duizendblad – duizend kleine blaadjes

Duizendblad is een van de meest voorkomende bloemen van weilanden en bermen. De wetenschappelijke naam millefolium betekent “duizend bladeren” — een treffende beschrijving van het vederachtige blad.

SV
Rölleka
NO
Ryllik
EN
Yarrow
DE
Gemeine Schafgarbe
FR
Achillée millefeuille
NL
Duizendblad
Wetenschappelijke naam
Achillea millefolium
  • Zo herken je hem

    Vederachtige, fijn verdeelde bladeren, een aromatische geur als je ze fijnwrijft, en platte, dichte schermen van kleine witte of lichtroze bloemhoofdjes.

  • Typische groeiplaatsen

    Open, zonnige plekken: weilanden, graslanden, bermen en droge graslanden.

  • Seizoen

    Bloeit van de vroege zomer tot in de herfst.

  • Traditie en gebruik

    Duizendblad heeft al lang een plek in de volkstraditie en in oude boerentuinen. De geslachtsnaam Achillea verwijst naar Achilles uit de Griekse sage.

  • Goed om te weten

    Van een afstand kan duizendblad worden verward met schermbloemigen (de peenfamilie), waarvan sommige zeer giftig zijn. Bekijk de bladeren en bloemhoofdjes goed — vertrouw nooit op één kenmerk alleen.

Moerasspirea met dichte crèmewitte bloemtrossen en roodachtige stengels
Illustratiefoto, niet gemaakt in Håltebyn (gemaakt in Brastad, Bohuslän). Foto: W.carter, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Verkleind; randen kunnen op de pagina worden bijgesneden.

Filipendula ulmaria

Moerasspirea – de geur van een slootkant rond midzomer

Op een warme zomeravond ruik je de moerasspirea misschien al voordat je hem ziet. De schuimige, roomwitte bloemen steken uit boven natte weilanden, sloten en meeroevers.

SV
Älggräs
NO
Mjødurt
EN
Meadowsweet
DE
Echtes Mädesüß
FR
Reine-des-prés
NL
Moerasspirea
Wetenschappelijke naam
Filipendula ulmaria
  • Zo herken je hem

    Een hoge plant met vaak roodachtige stengels, geveerde bladeren en dichte, roomwitte, zoet geurende bloemtrossen. Bekijk de hele plant — bladeren, stengels en bloemen samen.

  • Typische groeiplaatsen

    Vochtige grond: natte weilanden, sloten, beekoevers, meeroevers en vochtige bosranden.

  • Seizoen

    Bloeit in de hoogzomer.

  • Traditie en gebruik

    Archeologische vondsten tonen aan dat moerasspirea al sinds de prehistorie door mensen wordt gebruikt. De Noorse naam mjødurt — “mede-kruid” — verwijst naar de lange band van de plant met dranken.

  • Goed om te weten

    In de zomer trekken de bloemen veel insecten aan. Geniet van de geur waar de plant groeit, en laat de planten in natuurreservaten met rust.

Gele vijftallige bloemen van sint-janskruid met lange meeldraden en donkere stippen op de kroonbladen
Illustratiefoto, niet gemaakt in Håltebyn (gemaakt in Botanische tuin van Düsseldorf). Foto: Carroll Diehl, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Verkleind; randen kunnen op de pagina worden bijgesneden.

Natuur- en cultuurhistorie — geen eetbare plant voor beginners

Sint-Janskruid – gele bloemen met een cultuurgeschiedenis

Met zijn gele bloemen hoort sint-janskruid bij de plantenwereld van de zomer. Het heeft een lange geschiedenis in volkstradities en is een interessante plant om tijdens een natuurwandeling te leren kennen.

SV
Äkta johannesört
NO
Prikkperikum
EN
St John's wort
DE
Echtes Johanniskraut
FR
Millepertuis perforé
NL
Sint-Janskruid
Wetenschappelijke naam
Hypericum perforatum
  • Zo herken je hem

    Gele bloemen en kleine, tegenoverstaande bladeren. De bladeren hebben doorschijnende klierstipjes die je ziet als je ze tegen het licht houdt. Er zijn meerdere soortgelijke hertshooisoorten, dus gebruik meerdere kenmerken bij het determineren.

  • Typische groeiplaatsen

    Droge, zonnige plekken zoals weilanden, bermen en open plekken in het bos.

  • Seizoen

    Bloeit rond midzomer en de hele zomer door — de naam verwijst naar Sint-Jansdag rond midzomer.

  • Traditie en gebruik

    Sint-janskruid kwam voor in oud volksgebruik en als smaakmaker. Hier wordt het beschreven als cultuurgeschiedenis, zonder enige bewering over medische effecten.

  • Goed om te weten

    Producten met sint-janskruid kunnen de werking van veel geneesmiddelen beïnvloeden. Gebruik je medicijnen, overleg dan vóór gebruik met een arts of apotheker. Deze pagina geeft geen advies over dosering of zelfbehandeling.

Pluk met zorg

Pluk alleen planten die geplukt mogen worden, en laat er ruim genoeg staan. Graaf geen wortels of hele planten uit zonder toestemming van de grondeigenaar. Let op de speciale regels in natuurreservaten en andere beschermde gebieden.

Samen de natuur ontdekken

Kruidenwandelingen en natuurcursussen worden gepubliceerd onder Cursussen & evenementen zodra data en begeleiders bevestigd zijn.

Samen de natuur ontdekken